Molenschot

voorbij een zwaaiende Juliana, rechtsaf!

Molenschot, Soest, februari 2024

Het was Sarah weer gelukt om een deal te sluiten met manager Ruchama van Tricht, en samen met een bijdrage van haar schoonmoeder stond een tweede optreden niets meer in de weg! Zowel de altijd hartelijke Ruchama als wij hadden goede herinneringen aan het optreden van vorig jaar. De sfeer is altijd gezellig en intiem, en om 1500 uur was de zaal tjokvol, en telde ik misschien wel 100 gasten!

Er rustte ook druk op de schouders van Suzan, want onze crooner Bert was verhinderd. Het optreden liep verder gesmeerd, hoewel enig besmuikt gelach toen bleek dat Suzan nog steeds de weg naar San Jose niet gevonden had. Maar…. die klassieker is geschreven in een tijd dat er nog geen navigatie was! Erik had een afwisselende setlist gemaakt, met onder andere Libertango van Astor Piazolla. Frans begon subtiel tokkelend op spaanse gitaar, terwijl Pieter later inviel op zijn accordeon. Daarna het ruigere en opwindende Manteca. Midden in dat stuk had Erik ruimte gemaakt voor een vrije drumsolo van Michel. Geen solo met kwastjes, maar met stokken, en opbouwend in intensiteit. Aan de spiegelingen in de ramen kon ik zien dat de ruiten heen en weer trilden! Het publiek genoot ervan, dat moeten we dus vaker doen. Waar komt de fictie vandaan dat je voor mensen op leeftijd alleen ballads en zogenaamd rustig repertoire moet spelen?

Tegen het einde lieten we het publiek weer landen met Skyfall en de lange Stevie Wonder- medley. Als encore San Jose nog een keer gedaan. Zoals Suzan dat zingt, is dat nummer een blijvertje in ons repertoire. Ik denk dat we volgend jaar weer zullen afreizen naar Soest, en dan zal ik terugzwaaien naar Juliana! Piet Groot

Media

met dank aan Lambert Rademaker